31 mei 2009

Vanochtend een korte rit naar Page waar we ons om 12 uur melden voor een boottrip over Lake Powell naar Rainbow Bridge. Het is een hele mooie boottocht met volop zonneschijn. Lake Powell en de omliggende rode canyons die zijn uitgesleten door de Colorado River laten een prachtig landschap zien. Het is zondag waardoor het erg druk is met pleziervaartuigen op het meer. Hierdoor moet onze boot steeds vaart minderen waardoor we er 3 uur over doen om bij de steiger te komen die naar Rainbow Bridge gaat. Onze boot kan niet verder dus we moeten een stukje lopen. In de onwijze hitte is de wandeling best pittig. Susan kan op het moment erg slecht tegen de warmte. Met veel water en rustig aan doen, halen we gelukkig het mooie uitzichtpunt op de Rainbow Bridge. Dit is de grootste natuurlijke brug. De brug is gevormd door rotsen die uitgesleten zijn door wederom de Colorado River. Terug gaat de boottocht iets sneller doordat het wat rustiger is op het meer. Uiteindelijk zijn we rond 18.15 uur weer terug. Een geslaagde dag in Page! Vanavond slapen we ook in Page.

1 juni 2009

Erik heeft voor vandaag de foto excursie naar Antilope Canyon gereserveerd. Echter hij heeft geen bevestiging gehad per email en het zit hem al vanaf het begin van de vakantie niet helemaal lekker. Bellen met de organisatie is steeds niet gelukt en gisteren zijn we gaan kijken en bleken ze op zondag gesloten te zijn. We besluiten dan ook op tijd er naar toe te gaan om eens te informeren of we de excursie kunnen doen. Erik zijn gevoel blijkt helaas te kloppen.De foto tour blijkt al weken vol te zitten, echter ze hebben vergeten ons dat te mailen. Ze proberen ons op een kortere tour te krijgen die volgens de organisatie dezelfde mogelijkheden heeft. We houden echter voet bij stuk en uiteindelijk breiden ze het aantal deelnemers van de foto tour maar uit en kunnen we dus wel gewoon mee. Wat zijn we blij dat we voet bij stuk hebben gehouden. Het is echt geweldig. De jongen die de tour leidt is een Navajo indiaan die ontzettend veel verstand heeft van fotograferen. Hij helpt iedereen met het goed instellen van de camera en zorgt qua planning elke keer dat we de beste plaatsen hebben om bijzondere lichtinvallen te fotograferen. Antilope Canyon is een smalle kloof waar rond het middaguur het licht prachtig naar binnenschijnt en hele mooie kleuren tevoorschijn tovert. Na 2,5 uur verlaten we met pijn in ons hart de kloof en zijn we vele mooie foto’s rijker. En de lichtinvallen die we live hebben gezien, overtroffen al onze verwachtingen. Na deze onvergetelijke ervaring verlaten we Page en rijden naar Grand Canyon. Hier slapen we in de Yavapei Lodge die middenin het park ligt. Grand Canyon is echt vele malen groter dan je je kan voorstellen. Als we het park binnenrijden begint het helaas al een beetje te bewolken maar het uitzicht op de Canyon is indrukwekkend. Een goede zonsondergang zit er helaas niet in vanavond.

2 juni 2009

Vandaag hebben we een volle dag in Grand Canyon NP. Helaas mag je op veel plekken niet met je eigen auto rijden en ben je verplicht de shuttle bus te nemen. Dit is een tijdrovende bezigheid waardoor we er voor kiezen om ons tot een aantal uitkijkpunten te beperken. De Canyon is echt heel mooi maar na een aantal uitkijkpunten begint het wel een beetje op elkaar te lijken. Aan het einde van de middag gaan we dan ook even lekker relaxen op de kamer. We eten ‘s avonds op tijd in El Tovar zodat we eventueel nog naar de zonsondergang kunnen. Helaas weer erg veel wolken. Dat betekent dat we morgenochtend toch maar een zonsopgang gaan bekijken. ‘s Ochtends is het namelijk vaak onbewolkt.

3 juni 2009

En dat betekent vandaag dus om 3.45 uur opstaan. Het beste punt voor de zonsopgang is namelijk Yaki Point en daar kan je alleen met de shuttle bus komen. We nemen de shuttle van 4.15 uur en gelukkig sluit alles redelijk aan waardoor we om 4.45 uur bij Yaki Point zijn. De zonsopgang zou om 5.15 uur plaatsvinden. Bij Yaki Point zijn we tot onze verbazing slechts met 1 Amerikaan. Dit was in OZ bij Uluru toch wel wat anders. Het is een mooie zonsopgang. Helaas zijn de kleuren op de Canyon niet zo heel erg spectaculair maar al met al toch wel de moeite waard. Vanaf Yaki Point bellen we Erik zijn vader nog even om hem te feliciteren met zijn verjaardag. En dan nemen we de shuttle terug om nog even lekker ons bed in te kruipen voor een uurtje slaap. We doen verder rustig aan met opstaan waardoor we pas om half 11 vertrekken voor de rit naar Las Vegas. In Grand Canyon Village vertrekken we met 72 graden Fahrenheit en aan het einde van de middag zijn we bij de Hoover Dam waar het 100 graden Fahrenheit is. Wat een overgang is dat. Echt zo onwijs heet dat we snel een foto maken en weer de auto invluchten waar de airco het dragelijk maakt. Uiteindelijk liggen we rond 6 uur in het zwembad van het MGM in Las Vegas. Wat heerlijk dat we weer terug zijn. We vinden Vegas zo leuk en ons hotel erg prettig. Vanavond gaan we luxe uit eten want na al dat vreselijke eten in die afgelegen dorpen is het tijd om in Vegas eens wat betere kwaliteit te eten. Gelukkig heeft ons hotel keuze genoeg in leuke en mooie restaurants. We hebben dan ook superlekker (en niet zo vet) gegeten bij Fiamma. Een aanrader!! De rest van de avond zijn we gaan gokken op de fruitautomaten. We begonnen met 20 dollar en met wat winnen en verliezen + erg veel lol, eindigen we met 4 dollar winst.

4 juni 2009

Wat is het toch fijn dat we hier kunnen ontbijten met alle lekkere dingen van de Starbucks aan de rand van het zwembad. Daar hebben we dan ook maar weer lekker van genoten en daarna nog even in de hottub. Vervolgens is het tijd om uit te checken. We gaan nog even terug om naar de leeuwen te kijken. Die worden in het leeuwenverblijf om 11.15 uur gevoerd. Daarna nog even onze winst van 4 dollar vergokt bij de fruitautomaten en dan moeten we toch echt op weg naar Death Valley. Susan ziet er erg tegenop vanwege de hitte. Gelukkig is het voor Death Valley normen niet zo’n hele hete dag. Het wordt " slechts"  99 graden Fahrenheit. Na de rit van Vegas naar Furnace Creek, gaan we even bijkomen in de airco op onze kamer. Als het tegen 5 uur iets minder warm is maken we een rit naar Badwater. Dat is het laagste punt in de hele VS. Het is een zoutmeer dat voor een groot deel droog ligt. We stoppen bij nog wat andere punten totdat we de Artist Drive doen. Dit een mooie loop rit die langs zandhopen gaan met zoutafzettingen die prachtige pasteltinten laat zien. Tijdens de rit blijven we vooral in de auto met de airco aan. Het is echt te heet om naar buiten te gaan. We rijden nog naar een uitzichtpunt voor de zonsondergang en dan vluchten we de airco in. Na het eten is er een windje op komen zetten en begint het een beetje af te koelen. Om half 10 ‘s avonds gaan we nog even lekker zwemmen in het zwembad van de Furnace Creek Ranch. Dit is een spring pool met het hele jaar een constante temperatuur van 82 graden Fahrenheit. Echt heerlijk!!

5 juni 2009.

We verlaten Death Valley en gaan op weg naar Yosmite NP. Een hele mooie rit. Rond half 5 komen we aan in Lee Vining. ‘s Avonds rijden we nog een stukje van de Tioga Pass. Waar het gisteren nog 99 graden was in Death Valley, staan we nu met 30 graden fahrenheit in de sneeuw op de Tioga Pass. Zijn er grotere contrasten?? Morgen hebben we een volle dag in Yosemite, waarna we slapen in Oakhurst.